Vragen ?

Proefles

Aanvraag voor een gratis proefles

Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Dit is geen correct e-mailadres

Lees meer...
‘Razend enthousiast en supertrots!’ Bij het Almere College is donderdag 16 januari een aantal glas-in-loodramen feestelijk onthuld door leerlingen Nine d' Hondt, Tygo Kattenberg, Marit Zweers en Mo Arafat (van links naar rechts). De glaskunst van eigen makelij is het resultaat van een kunstproject van het Almere College in samenwerking met Quintus en het Stedelijk Museum Kampen.

Met ruim 150 leerlingen uit acht klassen is er bij Quintus in drie dagen aan vijf glas-in-loodramen gewerkt. “We gaan jaarlijks met onze leerlingen naar een tentoonstelling rondom een bepaald thema of materiaal, waarmee we dan vervolgens aan de slag gaan. Dit jaar bezochten we de glasexpositie van Bernard Heesen in het Stedelijk Museum Kampen. De glasworkshops van Quintus sloten daar naadloos op aan”, vertelt Miriam Vissers, docent beeldende vorming aan het Almere College. Ook de leerlingen bleken ‘razend enthousiast’. “We zijn een ontmoetingsschool dus de kennismaking met Quintusdocent en kunstenaar Chris de Goede en zijn enthousiasme en passie voor de glaskunst was een groot succes. Maar ook het kennismaken en werken met glas vonden de leerlingen geweldig. Ze hebben allemaal zélf een ontwerp gemaakt rondom uiteenlopende thema’s: van de natuur en Kamper Kogge tot de Muppets. Van elke leerling is een eigen glasfusion kunstwerkje terug te vinden in de glas-in-loodramen, die op verschillende plekken in ons schoolgebouw aan de Marinus Postlaan een mooi plekje hebben gekregen. We zijn er supertrots op!”
Lees meer...
Als Quintus zijn we sinds 2002 te vinden in ons sfeervolle centrum voor kunst en kunsteducatie aan de Vloeddijk 38. Maar wist je dat onze geschiedenis terugvoert tot twee eeuwen terug?! 180 jaar, om precies te zijn. Het getal 180 staat daarom deze maand centraal tijdens allerlei leuke pop-optredens en activiteiten. Van cartoonportret in 180 seconden en een ‘180 canon Viva la Musica’ tot 180 gelukwensen en een prachtig gedicht. Hierbij een terugblik op een veelbewogen periode in de Kamper kunst- en muziekgeschiedenis.

We schrijven het jaar 1839. De Zang- en Instrumentaalschool ziet het levenslicht. De eerste stadsmuziekmeester, de heer J.L. Henrich, geeft zelf onderwijs op alle strijk- en blaasinstrumenten en in zang en gitaar. De instrumentale lessen zijn gratis en op de zangschool mogen alleen kinderen van leden van de plaatselijke afdeling van ‘Toonkunst’ worden onderwezen tegen betaling van drie ouderwetse guldens per jaar. In 1843 neemt het stadsbestuur het initiatief tot de oprichting van een eigen muziekkorps. Lange tijd werd de stad op harmoniemuziek getrakteerd door de blazers van het in Kampen gelegerde garnizoen. De militaire kapellen waren echter door de regering afgeschaft en in die leemte wil men graag voorzien.

Stedelijke muziekschool
In 1868 - 25 jaar later dus - vindt de gemeente het noodzakelijk om te komen tot ‘eene muzijkschool, om leden voor het muzijkcorps te kunnen aankweken’, zo is te lezen in de archieven. Hiermee krijgt de zang- en instrumentaalschool uit 1839 een nieuwe status en wordt de leiding opgedragen aan een directeur, voorheen lag die in handen van de stadsmuziekmeesters en kapelmeesters. In 1870 wordt de muziekschool op nieuwe leest officieel geopend. Artikel 1 van een eerste verordening luidt: ‘De muzijkschool heeft ten doel het stedelijk muzijkcorps te verbeteren en de lust ter beoefening van blaas- en strijkinstrumenten zoomede van deze zang te bevorderen’. In 1883 wordt deze doelstelling verder verruimd tot ‘opwekking tot beoefening van muziek en zang, opleiding en versterking van het muziekcorps.’ De Stedelijke Muziekschool is in die tijd gehuisvest aan de Oudestraat 19 tussen Meerminnensteeg en Lutherse steeg, geen ideale toestand omdat het pand tevens fungeert als ijklokaal, lotingruimte voor de nationale militie en oranjerie voor niet-winterharde planten. In 1891 wordt de muziekschool daarom ondergebracht in de Latijnse School aan de Nieuwe Markt.

Vloeddijk 159
Vanaf 1928 zijn docenten en muzikanten ambtenaren ‘in de zin der pensioenwet’ en worden dan ook door de gemeente aangesteld. In 1949 verhuist de muziekschool opnieuw. Ditmaal naar de oude Infirmerie (militair hospitaal) aan de Vloeddijk 159A (zie foto, SNS Historisch Centrum / Frans Walkate Archief / Stentorcollectie.). In de volgende vijftig jaar is dit de locatie waar in Kampen en IJsselmuiden vele generaties muziekonderwijs genieten en die – hoewel inmiddels omgevormd tot appartementen - tot op de dag van vandaag in de volksmond als muziekschool te boek staat.

Lees meer...

‘t Speelwerk
Even terug naar het jaar 1969. In Kampen wordt de Werkgroep Kreatieve Vorming ’t Speelwerk opgericht door onder andere Hans Mook en wijlen Wim van ’t Oever. Dit gebeurt in navolging van initiatieven elders, met als eerste de oprichting van de Werkschuit in Amsterdam in 1950. In het begin is bij ’t Speelwerk alleen sprake van cursussen voor kinderen. Maar al snel begint er behoefte aan een breder aanbod voor alle leeftijden te ontstaan: teken- en schildercursussen, fotografie, keramiek, modelboetseren, bloemschikken, werken in hout en een tijdlang ook sieraden maken en weven. Toneelspelen wordt in eerste instantie als dramatische expressie aangeboden, maar later komen er ook diverse productiecursussen, waaronder het inmiddels zeer geliefde Kindermuziektheater, een van de eerste samenwerkingsprojecten met de Stadsgehoorzaal en de Gemeentelijke Muziekschool. Met de komst van de video (in zwart-wit op tape) worden met beperkte hulpmiddelen zelfs al audiovisuele cursussen gegeven.

Vloeddijk 38
Omdat zowel de muziekschool als ’t Speelwerk al vele jaren klagen over de gebrekkige locaties, wordt al in een rapport daterend uit 1988 gesteld dat er binnen de nieuwe ruimte die voor een moderne muziekschool gezocht werd, ook rekening gehouden moest worden met de integratie van de activiteiten van ’t Speelwerk. Op 14 december 2000 neemt de Kamper gemeenteraad het historische raadsbesluit voor de verbouwing van de Vloeddijkkazerne aan de Vloeddijk 38 als huisvesting voor een centrum voor kunsteducatie. Op 6 september 2002 vindt de definitieve oplevering van het nieuwe onderkomen plaats en een week later de officiële opening als startsein voor een feestweek. De Muziekschool en ’t Speelwerk betrekken het gebouw dat, vanwege haar vijfde bestemming, de naam Quintus krijgt. De bestuurlijke fusie van beide organisaties volgt daarna.

Verzelfstandiging
Toch blijft het daar niet bij. Een nieuwe cultuurnota brengt in 2014 de opdracht tot verzelfstandiging met zich mee. Een flinke uitdaging die Quintus met succes weet te volvoeren. Op 1 januari 2017 is de Stichting Quintus, centrum voor kunst en kunsteducatie officieel verzelfstandigd. Anno 2019 heeft Quintus meer dan 60 – veelal parttime – docenten in dienst in alle kunstdisciplines (muziek, kunst & ambacht, dans, theater en schrijven), bedienen we àlle basisscholen in de gemeente Kampen met diverse kunsteducatieprojecten, onderhouden we goede contacten met de drie middelbare scholen in Kampen, vormen we een spil in de samenleving op het gebied van (amateur)kunst (van muziekverenigingen tot koren), breiden we onze activiteiten in het sociaal domein steeds verder uit en hebben we duizenden cursisten voor ons les- en cursusprogramma vrije tijd. Kortom, bij Quintus gaat een wereld voor je open…al 180 jaar!
Lees meer...
Afgelopen week - in de 'Week van de toegankelijkheid' - is Quintus verrast met de erkenning van 'Iedereen doet mee'. Quintusdirecteur Hendrik Jan Houtsma mocht de 'Iedereen-doet-mee-sticker - die binnenkort een prominent plekje in het gebouw zal krijgen - ontvangen uit handen van Nardus Koster.

'Iedereen doet mee' is een initiatief van de Hartelijke Hanzestad (OVK, gemeente Kampen, Vastgoedtafel Kampen en Stadsbeweging Overijssel) waarbij winkeliers en andere instellingen worden beoordeeld op hun toegankelijkheid. Er wordt onder andere gekeken naar de fysieke toegankelijkheid van een gebouw, eventuele obstakels in de paden maar ook de toegankelijkheid van bijvoorbeeld een website of pinapparaat wordt onder de loep genomen. Kortom, of iedereen kan meedoen. En dat is, volgens Nardus Koster, "zeker het geval bij Quintus! Het gebouw is gecheckt en goed toegankelijk bevonden voor ouderen, mensen in een rolstoel en bezoekers met een andere beperking."

Fietsen in de stalling
Om ons gebouw aan de Vloeddijk in de toekomst toegankelijk te houden voor o.a. rolstoelgebruikers, willen we nogmaals een beroep doen op alle bezoekers van Quintus die op de fiets komen: willen jullie de fietsen in de fietsenstalling van Quintus parkeren? Te vinden rechts van de hoofdingang, achter het monumentale Weeshuispoortje! Zo houden we samen het trottoir vóór het gebouw vrij voor rolstoelgebruikers. Alvast hartelijk dank!


Lees meer...



Lees meer...
Het kunstwerk 'Takkewijf' heeft keramiekcursist Annie Jorna de Publieksprijs 2019 opgeleverd! Zij kreeg de prijs woensdagmiddag 25 september tijdens een feestelijke bijeenkomst uit handen van Eujin Jeon, winnaar van de publieksprijs 2018 en Quintusdirecteur Hendrik Jan Houtsma!

Sinds enkele maanden zijn de foyer en gangen van het gebouw van Quintus gevuld met inspirerende werken van cursisten glas, tekenen, schilderen, grafiek en keramiek. Opvallend onderdeel is de veelbesproken koppencollectie dat als een soort kettingreactie op een idee is ontstaan. Meer hierover lees je in dit artikel!
Het publiek mocht stemmen op een favoriet kunstwerk en daar is de afgelopen tijd volop gebruik van gemaakt. De koppen bleken ook onder de stemmers erg favoriet. Een ervan, het zogeheten 'Takkewijf' van cursiste Annie Jorna, kreeg de meeste stemmen. Annie Jorna: "Ik wist direct dat ik iets met wilgentakken wilde gaan doen. Zo is mijn kop van keramiek ontstaan." De expositie is nog tot 1 oktober gratis te bezichtigen tijdens de openingstijden van Quintus. 

Foto onder: kunstwerk 'Takkewijf' van Annie Jorna

Lees meer...
Lees meer...
Vandaag is de nieuwe app ‘Steurneus van Kampen’ gelanceerd, speciaal ontwikkeld voor kinderen in de basisschoolleeftijd van groep (6)7/8. De app is de opvolger van het roemruchte Koffertje Kampen, een door wijlen Wim van ’t Oever in de jaren ’80 ontwikkelde educatieve rondwandeling door Kampen.

Steurneus van Kampen is bedoeld voor basisscholen maar ook door andere belangstellenden vrij te downloaden. Door het doen van spelletjes en opdrachten op diverse locaties in de stad, verdien je munten en los je uiteindelijk een belangrijke puzzel op die recht geeft op een heuse penning: de Steurneus van Kampen! Initiator Aart Kleijer werkte bij de totstandkoming van de app samen met leraar Jac Ruiten, Dick Westerink van Toerist Information, Reinier de Wit van Kampen and Beyond en Mariëlle van Zanten, netwerkcoördinator Kunst & Kind.

De app Steurneus van Kampen is met financiële ondersteuning uit het Nautisch Profiel, Kunst & Kind en de Rotary ontwikkeld. Downloaden van de app kan hier
Lees meer...
Wie recentelijk ons gebouw heeft bezocht, is het vast opgevallen: de prachtige koppen-expositie van onze keramiekafdeling in de Quintus foyer. Een bijzonder onderdeel van onze cursistenexpositie met een even bijzonder verhaal.
"Koppen van keramiek zijn zo oud als de weg naar Florence. Althans, voor mij”, vertelt keramiekdocent en kunstenaar Jan Kamphuis. “Het moet ongeveer 1983 geweest zijn dat ik met een tiental studenten – die net als ik keramiek als hoofdvak hadden gekozen – en onze docent de Italiaanse stad Florence afstruinde naar alles wat op dat moment van betekenis was. Ook het museum Del Bargello met o.a. een collectie van de gebroeders Della Robbia. Het is overdreven dat één beeld je visie op je vak op de kop kan zetten, maar er was één beeld dat grote en blijvende indruk op mij heeft gemaakt: ‘Portret van een kind’, gemaakt door Andrea Della Robbia (1435-1525), beeldhouwer, faiencemaker, keramist. Het is geen groot beeld, 34 hoog, 30 cm breed. De ietwat sentimentele uitstraling maakte geen indruk, maar de eenvoud, de doelmatigheid van glazuur en daarmee bedoel ik vooral de kleurkeuze. Het fascineert mij tot op de dag van vandaag.”

‘Het project is in beweging en lijkt niet te stoppen’

Vijfendertig jaar na dit bezoek aan Florence, krijgt Kamphuis een suggestie van Marianne Knol, deelnemer aan één van de Quintus keramiekwerkplaatsen waar zij bezig is een kop uit een gipsenmal te halen. “Het is een super eenvoudig hoofd, de kop van een etalagepop. Het heeft niet eens oren en is in veel opzichten de tegenstelling van een Della Robbia. Marianne suggereerde dat iedereen van de keramiekafdeling er één uit de mal zou afdrukken, met dezelfde basis en er dan zijn eigen kop van zou kunnen maken; vanuit die basisvorm met je eigen toevoeging, verandering of kleur naar een persoonlijk beeld.” De suggestie wordt een idee en het idee krijgt gestalte. En hoe! Na de eerste koppen, reageren anderen op de resultaten met een eigen kop. Sommigen maken er zelfs drie. Anderen transformeren het beeld in zoon, dochter, kleinkind. Titels zijn suggestief en er worden glazuurtesten gedaan. Het project is in beweging en lijkt niet te stoppen. “Geweldig, deze processen geven aanleiding tot experiment. De beschikbare expositieruimte bleek te klein dus is er een vervolg aan gegeven met deze nog uitgebreidere expositie als onderdeel van de cursistenexpositie. En het proces gaat nog door! Het is dus geen statische expositie. Er zal een voortdurende aanvulling en wisseling zijn van (nieuwe) keramische koppen. Tot het najaar is het dus een beetje Florence in Quintus.”

Publieksprijs
De cursistenexpositie bevat behalve de koppenexpositie, een groot aantal schilderijen, tekeningen en glaskunst. De expositie is te bezichtigen tot 1 oktober en gratis toegankelijk tijdens de openingstijden van Quintus: van maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 22.00 uur. Tijdens Quintus Open in september wordt de publieksprijs uitgereikt. Dus haal een formulier bij de balie, vul in welk kunstwerk jouw favoriet is en deponeer na de bezichtiging het formulier in de daarvoor bestemde bus bij de balie! 

Lees meer...

Lees meer...

Lees meer...

Lees meer...
In zijn puberteit kreeg hij ooit een schildersezel cadeau; pas op z’n 60e zou Willem Rodenhuis daadwerkelijk schilderlessen gaan volgen. Maar na acht seizoenen bij Quintus heeft de voormalig bouwkundige een geheel eigen stijl ontwikkeld. “Actualisme, noem ik het zelf. Door tegenstellingen te gebruiken, vertellen mijn schilderijen een eigen verhaal over actuele gebeurtenissen.”
“Ja, dit is die schildersezel”, lacht Willem Rodenhuis terwijl hij de 50 jaar oude ezel installeert voor een presentatie van zijn werk. “Ik heb destijds ook wel een aantal schilderpogingen gedaan. Maar door mijn studie en later werk en gezin, kwam het er gewoon niet van. Toen ik acht jaar geleden met pensioen ging, had ik eindelijk tijd om écht iets voor mezelf te gaan doen: schilderen! Mijn vrouw en kinderen waren via de muzieklessen en ensembles al kind aan huis bij Quintus, dus ben ik daar begonnen met portretschilderen.” In acht seizoenen heeft Willem zich weten te bekwamen in het schilderen. “Onze enthousiaste groep op de maandagochtend bestaat overwegend uit mannen. We werken ieder aan onze eigen projecten, onder leiding van Andrea Veldman. Met haar professionele oog kan ze je net even dat zetje of die tip geven waardoor je weer verder komt. Aan het einde van de les bespreken we ons werk gezamenlijk en leer je ook weer van elkaar.”

Oneindig experimenteren
Wat materiaal betreft werkt Willem Rodenhuis het liefst met olieverf. “Ik vind het heerlijk om dingen uit te proberen. Soms door technieken te combineren, zoals een schilderij met glas. Maar meestal met kleuren. Met olieverf kun je oneindig experimenteren. Inspiratie haal ik uit de wereld om me heen. Of het nu beelden zijn op tv, in de krant of uit mijn omgeving.” Zo komt het dat Rodenhuis sinds enkele jaren actualistisch schildert. Een serie van acht recente werken vormen een soort beeldend nieuwsoverzicht van de laatste jaren. “Soms gebeuren er dingen in de wereld waarbij je denkt: ‘Hoe is het mogelijk dat mensen elkaar dit aandoen?’ Ik ontdekte hoe prettig het is om die frustratie te verwerken in mijn schilderijen, een soort uitlaatklep. Het eerste schilderij met een actueel onderwerp verbeeldde de schoonheid van een ‘pas de deux’ neergezet in de ellende van de burgeroorlog in Syrië. Bijzonder was dat, bij het voltooien ervan, er een documentaire op TV was van een balletdanser die met gevaar voor eigen leven in het door oorlog verscheurde Syrië blééf dansen. De documentaire heette ‘Dance for Peace’, die titel heb ik het schilderij toen ook gegeven. Daarna volgde een schilderij over de vluchtelingencrisis: een verhaal van een kindje dat met haar ouders vlucht naar het westen. Het schilderij heeft Klimt- en Chagall-achtige elementen.” Andere werken van Rodenhuis vertellen over de ebola-crisis, de zwarte pieten discussie, plastic soep en andere milieuproblematiek. Meest recent is het werk over Europa, verbeeld door een stoïcijnse dame. “Dit laatste schilderij zit boordevol symboliek. Van de blaffende honden als eigengereide Europese lidstaten, het Britse hondje dat zielig afdruipt tot en met de Chinese kraanvogels en de adelaar (Amerika) die zich in de kwestie mengen. De lelie in de hand van de Europa is het symbool van barmhartigheid. Laatste toevoeging was de Uil van Minerva... Het onderwerp van het volgende schilderij? Wat de actualiteit brengt!”

Hieronder de serie schilderijen van Willem Rodenhuis:

Lees meer... Lees meer...    Lees meer... Lees meer... Lees meer... Lees meer... Lees meer... Lees meer...
Lees meer...
KAMPEN - Amper zeven jaar oud was David Zielman toen hij bij docente Hetty Floors achter het klavier plaatsnam voor zijn eerste pianoles. Zij ontdekte al snel zijn potentiële talent. Nog geen vier jaar later werd David toegelaten tot de Sweelinck Academie aan het conservatorium in Amsterdam. Vrijdagavond 1 februari brengt de inmiddels 13-jarige David een viertal favoriete muziekstukken ten gehore tijdens het Quintus Pianofestival.
Zoals veel andere kinderen leerde David Zielman Quintus kennen door een cursus muzikale oriëntatie. David: “thuis hadden we al een piano. Als klein mannetje stond ik vaak bij de piano te kijken en luisteren als mijn vader speelde. Maar mijn ouders lieten mij eerst een cursus ‘Op weg naar een instrument’ volgen. Daar kwam toch de piano uit. Dus ging ik samen met mijn zus Maria op pianoles bij Hetty Floors.”

Gretigheid
Hetty Floors - ruim 25 jaar pianodocente en jarenlang verbonden aan de EPTA (European Piano Teachers Association) als bestuurslid - ontdekte al gauw het verborgen talent bij de jonge David. “Zijn concentratie, zijn gretigheid om dingen te leren: dat was echt bijzonder om te zien. En heel veel vooruit leren! Het notenschrift bijvoorbeeld heeft hij zichzelf aangeleerd. Hij ging met sprongen door de stof heen en speelde al snel moeilijke stukken. Zijn talent komt ook voort uit de balans tussen motivatie, muzikaliteit en intellect: hij doorziet de muziek gewoon direct!”

Oefenen
Twee jaar geleden was David dermate gevorderd, dat Hetty Floors haar contacten binnen de pianowereld erbij ging betrekken. Hetty: “David heeft zoveel talent! Ik vond dat er iemand mee moest gaan kijken die hem nog verder zou kunnen helpen. Uiteindelijk zijn we bij de Sweelinck Academie terecht gekomen, een opleiding voor jong talenten aan het conservatorium in Amsterdam. Na een auditie in 2017 werd hij aangenomen en krijgt sindsdien les bij Marianne Boer. Helemaal kwijt ben ik David gelukkig niet. Eens per week komt hij nog naar pianoles bij mij!” Daarnaast oefent David zo’n 1,5 uur per dag thuis, op zaterdag en zondag zelfs 3 tot 4 uur en reist hij ieder weekend naar Amsterdam. David: “Aan de Sweelinck Academie krijg ik iedere zaterdag een uur praktijkles en een uur theorie. Verder zijn er soms projecten en je ontmoet natuurlijk leeftijdsgenoten waarmee je samen leuke ervaringen opdoet en die ook van klassieke muziek houden. Natuurlijk luister ik ook wel naar popmuziek maar op de piano vind ik klassieke muziek gewoon het allermooist. Waarom? Dat is moeilijk uitleggen. Ik geniet gewoon van de klanken, Beethoven, Debussy en Bach zijn mijn favoriet.”

Pianofestival vrijdagavond
Tijdens het juryberaad op de vrijdagavond (1 februari) van het Pianofestival, verzorgt David Zielman om 19.45 uur een piano-optreden in de Quintuszaal. Hij laat het publiek genieten van de Bach Prelude en Fuga in D, de 1e Sonate opus 2 no 1, deel 1 van Beethoven, Czerny Etude en Prélude uit Pour le Piano van Debussy. Daarvoor (vanaf 19.00 uur) is het Quatre Mains (4-handig) concours waarin zeven duo’s strijden om de prijzen. De uitslag van de jury volgt na het optreden van David rond 20.15 uur.

Pianofestival zaterdag
Zaterdag 2 februari wordt er tijdens het grote pianoconcours in 3 leeftijdscategorieën gestreden: de jongsten t/m 9 jaar, 10 t/m 12 jaar en 13 t/m 18 jaar. Verder zijn er diverse workshops en een Open Podium met een vleugel in de foyer waarop je kunt spelen op momenten dat er in de Quintuszaal niet gespeeld wordt. Daarnaast zijn Wilfred en Gerda Muis van Imkerij ’t Haagje aanwezig vanwege het thema ‘Let it Bee’ en kunnen kinderen zich als bijtje of ander insect laten schminken door onze leerlingen van Kunst & Ambacht. Het Finaleconcert om 15.15 uur wordt afgesloten met een optreden van pianist Danik Ploeg. 16.15. Om 16.45 uur maakt de jury de uitslag bekend en is de prijsuitreiking. Belangstellenden zijn van harte welkom! Kijk hier voor het gedetailleerde programma.

Quintus Nieuwsbrief

Eenmaal per maand informeert Quintus je via een nieuwsbrief over nieuws, boeiende evenementen, activiteiten en leuke presentaties. Wil je automatisch op de hoogte blijven? Meld je dan aan! Overigens: je zit nergens aan vast; je kunt jezelf gemakkelijk vanuit de nieuwsbrief afmelden.